او انتزاعه عنه مفهوما : اين عبارت عطف بر القيام بوده و ضمير در « انتزاعه » به مبدأ و در « عنه » به ذات برگشته و كلمه « مفهوما » تمييز براى نسبت « انتزاعه عنه » مىباشد . مع اتّحاده معه خارجا : ضمير در « اتّحاده » به مبدأ و در « معه » به ذات برگشته و كلمهء « خارجا » تمييز براى نسبت « اتّحاده معه » مىباشد . او مع عدم تحقّق الّا للمنتزع عنه : اين عبارت عطف بر « مع اتّحاده » مىباشد . و مقود از « المنتزع عنه » ذات مىباشد . الاعتبارات الّتى لا تحقّق لها : ضمير در « لها » به اعتبارات برگشته و مقصود از « لا تحقّق لها » نيز « لا وجود لها » مىباشد . مثل زوجيّت ، ملكيّت ، ابوّت و مانند اين‌ها . و لا يكون بحذائها فى الخارج شىء : ضمير در « بحذائها » به اعتبارات برمىگردد . و تكون من الخارج المحمول : ضمير در « تكون » به اعتبارات برمىگردد . ففى صفاته الجارية عليه تعالى : فاء در « ففى صفاته الخ » فاء تفريح است . يعنى وقتى مغايرت مفهومى كفايت كرده و تلبّس هم لازم است ولى كيفيّت تلبّس به مبدأ متفاوت است بنابراين . . . ضمير در « عليه » به ذات الهى برمىگردد . يكون المبدأ مغايرا له مفهوما : مقصود از « المبدأ » مبدأ صفات و مشتقّات كه حمل بر خداى تعالى مىشود بوده و ضمير در « له » به ذات بارىتعالى برگشته و كلمهء « مفهوما » تمييز براى نسبت جمله مىباشد . و قائما به عينا : كلمه « قائما » عطف به « مغايرا » مىباشد يعنى و « يكون المبدا قائما به عينا » و ضمير در « به » به ذات بارىتعالى برگشته و كلمهء « عينا » به معناى در خارج و از نظر وجودى بوده و تمييز نسبت جمله مىباشد . لكنّه بنحو من القيام : ضمير در « لكنّه » به قائم بودن برمىگردد و اين جمله استدراك است براى اينكه اين قائم بودن به نحو تغاير ذاتى و دوئيّت بين ذات بارىتعالى و مبدأ صفات چنان كه در غير بارىتعالى بوده نمىباشد .